domingo, 7 de enero de 2018
SORTEO CESTAS DE NAVIDAD EN FAVOR DE LOS/AS REPRESALIADOS SANTURTZIARRAS.
Tras no aparecer uno de los dos premios de las cestas sorteadas el pasado 22 de Diciembre con la lotería de Navidad, se ha sorteado de nuevo con la lotería del Niño del pasado 6 de Enero, esperemos que esta vez tengamos un agraciado con el número ganador.
685
miércoles, 3 de enero de 2018
EL 5 DE ENERO SERÁ EL ÚLTIMO DÍA ABIERTO DE LA ELKARTASUN DENDA EN SANTURTZI.
Este viernes, 5 de Enero, será el último día que permanecerá la Elkartasun Denda de Santurtzi abierta durante este año, no esperes a que este cerrada y hazte con material en favor de los/as represaliados políticos vascos. Podrás encontrar sudaderas, camisetas, libros, mecheros, ikurras, ..., todo a un precio muy económico. Te esperamos en la plaza Itsasoko Ama de Mamariga, junto a la parada del metro.
ELKARTASUNA
domingo, 31 de diciembre de 2017
CARTA DEL PRESO POLÍTICO VASCO, ASIER RODRIGUEZ.
Aupa zuek !!
Aurten ere, urteko
azken egun honetan, deserritik idatzi behar dizkizuet lerrotxo hauek, herritik
ehunka kilometrotara dagoen Andaluziako ziega batetik. Horregatik, nire
lehenengo pentsamendua eta hitzak preso eta iheslarien senideentzat dira.
Badakit ez direla egun errezak eta etxeko mahaian dagoen hutsunea inoiz baino
nabariagoa dela. Zuentzat nire muxu eta irririk handiena gaurko honetan, ...MAITE
ZAITUZTEGU!
Asteburu honetan
urtea agurtzeko maite ditugun hoien bisita izan dugu espetxeetan, batzuk herrira
heldu berriak izango zarete, beste batzuk oraindik bueltan egongo dira
errepidean, ...baina aurten urtea agurtzeko berri on bat dugu herrian. Hutsune
bat gutxiago dago mahai batean, hainbat urteren bueltan Txema berriro herrian
dugulako. ONGI ETORRI TXEMA! Hurrengoan Kutxi kalean elkartuko gara eztabaida
epistolarrei jarraipena emateko garagardo baten aurrean. Bitartean gozatu
etxekoekin eta beti irri batekin eutsi datorrenari, ...eta noski lagun, pakean
utzi arte!
Por desgracia, no son
buenas noticias las que os puedo contar desde la cárcel de Albolote. Como ya
sabéis, desde hace meses estamos llevando a cabo una dinámica de protestas para
denunciar que nuestras compañeras Agurtzane Delgado y Ainhoa Mujika se
encuentran en el módulo de aislamiento por una decisión machista de la
Dirección de esta cárcel. En estos momentos en los que los miembros del
Colectivo de Granada deberíamos de estar implementando las conclusiones del
debate del Colectivo, nos vemos obligados una vez más a responder a los ataques
contra las presas políticas vascas. Pero una cosa tenemos clara, no nos van a
desviar del objetivo, es importante resaltar el trabajo que se ha hecho en
Iparralde en los últimos meses, con el hito de la manifestación de París y la
implicación de agentes políticos de todas las tendencias. Nosotros desde aquí
seguiremos denunciando los ataques al Colectivo pero con la convicción de que
será Euskal Herria quien consiga revertir esta situación.
Bueno lagunak,
agurtzeko unea da, ezagutzen nauzue eta idazten jarriz gero, ez naiz gelditzen.
Jaso besarkada estu bat, duintasunez beterikoa eta beti irri batez lagunduta.
GURE EGUNA HELDUKO DA!
Asier
Rodríguez (Alboloteko espetxetik, 2017ko gabonetan)
MENSAJE DEL EXILIADO POLÍTICO VASCO, JOXE ANGEL URTIAGA.
Ziurrena ni ezingo naiz jun Txemaren merezi duen
omenaldira, baina kubatik nire besarkadarik beroena bidaltzen diot, ea egunen
batetan euskal herrian preso ta iheslari gabe gauden, indarra osoa
independentzia ta sozialismoren aldeko jartzeko. Gora zuek ta eskerrik asko
denagatik.
Joxe Angel Urtiaga desde el exilio, Cuba
CARTA DEL PRESO POLÍTICO VASCO, AITOR HERRERA.
Kaixo Lagunak !!
Estamos a punto de finalizar el año y como siempre sobre estas fechas acordándonos de la familia y amigos. Por eso desde Galiza os deseo que paséis buenas fiestas y que el gran irrintzi lanzado desde Paris se propague por toda Euskal Herria y mas allá, … Mientras tanto AURRERA.
Aprovechando también para felicitar a todas las personas que han hecho posible que Enbata Kultur Elkartea sea hoy una realidad. Mila esker, aupa zuek. URTE BERRI ON.
Aitor Herrera (A Lamako espetxetik)
CENTENARES DE PERSONAS RECUERDAN EN SANTURTZI A LOS/AS REPRESALIADOS POLÍTICOS EL ULTIMO DÍA DEL AÑO Y RECIBEN AL YA EXPRESO POLÍTICO VASCO, TXEMA MATANZAS.
ONGI ETORRI TXEMA !!
EUSKAL PRESO ETA IHESLARI POLITIKOAK ETXERA !!
viernes, 29 de diciembre de 2017
TXEMA MATANZAS: «PRESOEN GAIAN EGONIKO TALKAK ATZEAN UTZI, ETA BATERA ABIATU BEHAR DUGU».
«Urduritasuna, arroztasuna eta poza». Sentimenduen nahasketa hori du Txema Matanzasek. Hamar urte eta hilabete bat —bi urte bakartuta— espetxean jarraian eman eta gero, libre da atzotik. Datorren ostegunean kaleratuko dute sumario berean zigortutako azkena: Joxean Etxeberria. Kartzelatik irten berritan erantzun dio BERRIAren deiari Matanzasek.
Nolakoa izan da espetxeko esperientzia?
Aurretik, abokatu gisa, harremana izan nuen presoen errealitatearekin, baina modu teoriko batean edo. Hamar urte hauetan deskubritu dut atzean zer ezkutatzen den. Eta esan beharra daukat sufritu egin dudala eta une larriak pasatu ditudala. Esperientzia honetatik ondorioztatu dut presoen aldeko borroka areagotu behar dela; motibo handiagoak ditut hori pentsatzeko.
Zer iritzi duzu EPPKren barne eztabaidaren ondorioei buruz?
Bat nator, zalantzarik gabe. Uste dut horietatik abiatu behar dugula, baina kolektiboari eman behar zaiola bere esparrua, poliki-poliki hausnar dezan bere gauzei buruz. Eta guk kanpotik lagundu. Lanean hasi behar dugu, baina beste jarrera batekin. Nahiz eta gaia gogorra eta mingarria izan, presoen aldeko mugimenduak bestelako aire bat hartu behar du, beste freskotasun eta alaitasun bat.
Hurrengo astean itxiko da 18/98 sumarioaren zigorren aldia, Etxeberria askatzen dutenean. Espainiako Auzitegi Nazionalean hain zabaldua egon den «dena ETA da» tesiko lehenetarikoak izan zineten. Hori ere amaituko da?
Kataluniakoa ikusita, zalantzak ditut. Fenomeno ezberdinak dira hangoa eta gurea; bakoitza bere tokian kokatu behar da. Baina, lehen, helburua izan zen tresna judizial eta penalak erabiliz estrategia politikoa militarra itotzea, eta, orain, xedea izan daiteke Kataluniako independentismoa. Perspektiba hori ez nuke erabat baztertuko. Dena den, uste dut katalanek guk baino indar handiagoa dutela defentsarako, bestelako prestigio bat nazioartean... Baina Europan ere gertatzen ari da atzeratze prozesu bat eskubideen alorrean. Ikusiko dugu.
Nola ikusten duzu euskal gatazka konpontzeko prozesua Luhusoko gertakariaz geroztik?
Gizarte zibilaren inplikazioa oso garbi ikusten dut. Armagabetze prozesua eredugarria izan da. Baina gertatzen da aldebakartasuna ez dela bera presoen aferan, espetxeetako giltzak estatuek dauzkatelako. Mekanika ezin daiteke bera izan; indar metaketa bai, baina... Egia da Frantziatik zerbait sumatzen dela, eta ni baikor nago horrekin.
Eta Madrilekin?
Ez. Espainiako Estatuaren jarrera ezagututa, historikoki azaldu duen mendekurako joera kontuan izanda, uste dut luze joko duela. Espainian pedagogiarik ez bada egiten, gureak egin du: legeak aldatu behar direlako, gauza asko. Lasai hartu beharko dugu dena, baina gelditu gabe. Ea lortzen dugun presoen inguruan egon diren talka guztiak atzean uztea, guztion artean bestelako giro bat sortzea eta modu bateratu batean abiatzea.
Ipar Euskal Herrian giro hori lortu dutela uste duzu?
Bai, baina, horretan aritu izan diren bakegileen lana gutxietsi gabe —ikaragarria izan baita—, nik esango nuke baldintza objektiboak oso bestelakoak direla han. Ez dezagun enoratu borroka armatuaren ondoriorik latzenak Espainiako Estatuan izan direla eta horrek asko eragiten duela. Errazagoa da Frantziako Estatuarentzat presoen aferari irtenbide bat ematea. Baina Iparraldekoa izan da haize freskoa. Zeinek esango zuen Etxegarai horrelako dinamika baten lider izango zela?
Eta zer diozu Hegoaldeko erakunde eta eragileen lanaz?
Nolakoa izan da espetxeko esperientzia?
Aurretik, abokatu gisa, harremana izan nuen presoen errealitatearekin, baina modu teoriko batean edo. Hamar urte hauetan deskubritu dut atzean zer ezkutatzen den. Eta esan beharra daukat sufritu egin dudala eta une larriak pasatu ditudala. Esperientzia honetatik ondorioztatu dut presoen aldeko borroka areagotu behar dela; motibo handiagoak ditut hori pentsatzeko.
Zer iritzi duzu EPPKren barne eztabaidaren ondorioei buruz?
Bat nator, zalantzarik gabe. Uste dut horietatik abiatu behar dugula, baina kolektiboari eman behar zaiola bere esparrua, poliki-poliki hausnar dezan bere gauzei buruz. Eta guk kanpotik lagundu. Lanean hasi behar dugu, baina beste jarrera batekin. Nahiz eta gaia gogorra eta mingarria izan, presoen aldeko mugimenduak bestelako aire bat hartu behar du, beste freskotasun eta alaitasun bat.
Hurrengo astean itxiko da 18/98 sumarioaren zigorren aldia, Etxeberria askatzen dutenean. Espainiako Auzitegi Nazionalean hain zabaldua egon den «dena ETA da» tesiko lehenetarikoak izan zineten. Hori ere amaituko da?
Kataluniakoa ikusita, zalantzak ditut. Fenomeno ezberdinak dira hangoa eta gurea; bakoitza bere tokian kokatu behar da. Baina, lehen, helburua izan zen tresna judizial eta penalak erabiliz estrategia politikoa militarra itotzea, eta, orain, xedea izan daiteke Kataluniako independentismoa. Perspektiba hori ez nuke erabat baztertuko. Dena den, uste dut katalanek guk baino indar handiagoa dutela defentsarako, bestelako prestigio bat nazioartean... Baina Europan ere gertatzen ari da atzeratze prozesu bat eskubideen alorrean. Ikusiko dugu.
Nola ikusten duzu euskal gatazka konpontzeko prozesua Luhusoko gertakariaz geroztik?
Gizarte zibilaren inplikazioa oso garbi ikusten dut. Armagabetze prozesua eredugarria izan da. Baina gertatzen da aldebakartasuna ez dela bera presoen aferan, espetxeetako giltzak estatuek dauzkatelako. Mekanika ezin daiteke bera izan; indar metaketa bai, baina... Egia da Frantziatik zerbait sumatzen dela, eta ni baikor nago horrekin.
Eta Madrilekin?
Ez. Espainiako Estatuaren jarrera ezagututa, historikoki azaldu duen mendekurako joera kontuan izanda, uste dut luze joko duela. Espainian pedagogiarik ez bada egiten, gureak egin du: legeak aldatu behar direlako, gauza asko. Lasai hartu beharko dugu dena, baina gelditu gabe. Ea lortzen dugun presoen inguruan egon diren talka guztiak atzean uztea, guztion artean bestelako giro bat sortzea eta modu bateratu batean abiatzea.
Ipar Euskal Herrian giro hori lortu dutela uste duzu?
Bai, baina, horretan aritu izan diren bakegileen lana gutxietsi gabe —ikaragarria izan baita—, nik esango nuke baldintza objektiboak oso bestelakoak direla han. Ez dezagun enoratu borroka armatuaren ondoriorik latzenak Espainiako Estatuan izan direla eta horrek asko eragiten duela. Errazagoa da Frantziako Estatuarentzat presoen aferari irtenbide bat ematea. Baina Iparraldekoa izan da haize freskoa. Zeinek esango zuen Etxegarai horrelako dinamika baten lider izango zela?
Eta zer diozu Hegoaldeko erakunde eta eragileen lanaz?
Etxegarairen jarrerak zerikusirik ez du Urkullurenarekin, adibidez. Parisko manifestazioaren karietara Jonan Fernandezek eginiko adierazpenak ere mingarriak iruditu zitzaizkidan, eta gatazkaren erantzukizun osoa ezker abertzalearen gainean jartzea. Espainiako Gobernuaren diskurtsoa elikatzen ari dira. Hegoaldean, dena den, presoen aferan egin dira urrats batzuk: CCOO eta UGT sindikatuak hurbildu izana, adibidez. PSEn ere suma daiteke. Baina egiazki ez nago batere baikor. Ez nago baikor, EAJren jarreragatik. Entzuten ditut Romero-eta [PSE], eta argiagoak iruditzen zaizkit Urkullu eta Egibar baino. Desilusio handia hartu dut haiekin.
jueves, 28 de diciembre de 2017
Suscribirse a:
Entradas (Atom)