Decenas de cartas son enviadas desde Santurtzi, dentro de la campaña para romper el aislamiento y en solidaridad con la abogada y presa política bilbaina Arantza Zulueta.
http://arantza-sos.eus/
jueves, 27 de octubre de 2016
lunes, 24 de octubre de 2016
HITZALDIA: KARTZELAN SALBUESPEN NEURRIETAN BIZI.
20 urte kartzelan, Aitor eta Iñaki Kalera!. Dinamikarekin jarraitzeko hitzaldi oso interesgarria egongo da Portugaleten hurrengoa astean,Urriaren 27an. Bertan, Kartzelan estatuak euskal preso politikoei aplikatzen dizkien salbuespeneko neurrien inguruan hitzegingo da. Animatu eta hurbildu !. Denon artean lortuko dugu.
Para seguir con la dinámica "20 urte kartzelan, Aitor eta Iñaki kalera!". Se ha organizado una charla en Portugalete la próxima semana, concretamente el 27 de octubre. En ella se tratara el tema de las medidas de excepción que el estado español y francés aplica a los Presos políticos vascos. Animaros !. Entre todas lo vamos a conseguir.
Amnistia eta Autodeterminazioa
Para seguir con la dinámica "20 urte kartzelan, Aitor eta Iñaki kalera!". Se ha organizado una charla en Portugalete la próxima semana, concretamente el 27 de octubre. En ella se tratara el tema de las medidas de excepción que el estado español y francés aplica a los Presos políticos vascos. Animaros !. Entre todas lo vamos a conseguir.
Amnistia eta autodeterminazioa
miércoles, 19 de octubre de 2016
domingo, 16 de octubre de 2016
miércoles, 5 de octubre de 2016
URRIAK 15, DENOK DONOSTIARA.
PRESO GAIXOAK ETXERA
Apuntatzeko: Leizalde taberna (Mamariga) eta Beste Bat (Txitxarra).
Saldrá autobús desde el parque de Santurtzi, a las 15:00h.
viernes, 30 de septiembre de 2016
AZKEN OSTIRALA SANTURTZIN -IRAILA / SEPTIEMBRE- (95 PERSONAS): ANDRES BODALO ASKATU.
ELKARTASUNA - SOLIDARIDAD !!
ANDRES BODALO ASKATU - LIBERTAD !!
6 MESES SIN TI, 6 MESES CONTIGO.
viernes, 23 de septiembre de 2016
lunes, 19 de septiembre de 2016
DISPERTSIORIK EZ - KEPA ZUBIZARRETA BERRIZ GURE ARTEAN (CARTA DEL PRESO POLÍTICO SANTURTZIARRA TXEMA MATANZAS).
Kaixo herrikideok, Kaixo Kepa
Ez didazue sinestuko, baina ez dakit zer esan. Normalean bestelako gertaerak direla medio idazten dizuet, eta, oker ez banago estreinako aldia da ongi etorri baterako idazten dudana. Gainera, ez dakit Kepa bakarrik ote dagoen hor edo Unai ere. Hortaz, aipamen pertsonalak baztertuko ditugu. Aukera bat atzera begiratzea litzateke. 10 urte asko dira eta denbora horretan Kepak –eta etxekoek- bizi izandakoak luzaz hitz egiteko aukera emango liguke; batzuen ankerkeria larrutu, askoren axolagabekeria kritikatu, Kepa eta etxekoen indarra eta kemena txalotu eta hor zaudetenen laguntza eskertu.
Baina gaurkoa egun alaia dugula aprobetxatuz, barruan gauden batzuk harritzen gaituen gai bat jarriko dut mahai gainean. Tira, ni behintzat harritzen nauen gai bat. Maiz, nire idazkietan azpimarratu dut presook ez garela “garrantzitsuena”. Eta hori, gaur ere berresten dut. Baina, bestaldetik, harrigarria zait/zaigu zergatik ez diren eskakizun edo gai batzuen inguruan ekimen… gehiago/erakargarriago/ikusgarriago/ALAIAGO egiten.
Ez dut “eraginkorragoak” esaten, denok bai baitakigu noren eskuetan dauden gure ziegetako giltzak. Baina pare bat gairen inguruan (zehazki: sakabanaketaren bukaera eta preso gaixo larrien askatasuna), ez al gara gai modu txukunagoan aritzeko? Eztabaida latz eta mingarriak albo batera utzi, eta denok ados gauden horien inguruan, ez al gara gauza izango euskal jendartean bidegabekeria horiek salatzeko?.
Ez dakit. Norabide argi bat badago: euskal preso eta iheslariak etxeratzea. Badakigu oztopoak egongo direla eta, beraz, denok ez garela batera herrira iritsiko. Baino, bitartean, preso guztioi on egingo diguten aldarrikapen horien inguruan, indarrak batuz, eta seguru naiz gauzak beste kolore bat hartuko dutela.
Eta joango gara ateratzen, bai, eta kaleratuko den kide bakoitza poz-iturri bat izango da; eta gaixoak askatzen badituzte, murrizketak ezarrita ere, pozik egoteko arrazoia izango da. Kontuz!, hor zaudetenoi ez natzaizue errieta egiten ari, badakit beti laguntzeko prest zaudetela. Gauza da, imajinazioa, jarrera positiboak!, garaipen txikiena ere estimuan hartzen jakitea, eta irribarrea!, bai, umorea, zerekin eta presoen gaiarekin ere umoretsu aritzea. Izan ere, petralduta bagaude, ez dugu inor hurbilduko. Gu guztion esku dago. Eta bai, gaur ospatzea dagokigu (mugarik gabe!), baina, bihartik aurrera,… gogoetatxoa eta lanera. Denak etxean izan arte. Jaso ezazue besarkada bero bana, bereziki zuk, Kepa, eta Pedro eta Bego!... eta, ai! Besteon izenak ahantzi ditut. Ongi etorri herrira, FREE THEM ALL !.
Ez didazue sinestuko, baina ez dakit zer esan. Normalean bestelako gertaerak direla medio idazten dizuet, eta, oker ez banago estreinako aldia da ongi etorri baterako idazten dudana. Gainera, ez dakit Kepa bakarrik ote dagoen hor edo Unai ere. Hortaz, aipamen pertsonalak baztertuko ditugu. Aukera bat atzera begiratzea litzateke. 10 urte asko dira eta denbora horretan Kepak –eta etxekoek- bizi izandakoak luzaz hitz egiteko aukera emango liguke; batzuen ankerkeria larrutu, askoren axolagabekeria kritikatu, Kepa eta etxekoen indarra eta kemena txalotu eta hor zaudetenen laguntza eskertu.
Baina gaurkoa egun alaia dugula aprobetxatuz, barruan gauden batzuk harritzen gaituen gai bat jarriko dut mahai gainean. Tira, ni behintzat harritzen nauen gai bat. Maiz, nire idazkietan azpimarratu dut presook ez garela “garrantzitsuena”. Eta hori, gaur ere berresten dut. Baina, bestaldetik, harrigarria zait/zaigu zergatik ez diren eskakizun edo gai batzuen inguruan ekimen… gehiago/erakargarriago/ikusgarriago/ALAIAGO egiten.
Ez dut “eraginkorragoak” esaten, denok bai baitakigu noren eskuetan dauden gure ziegetako giltzak. Baina pare bat gairen inguruan (zehazki: sakabanaketaren bukaera eta preso gaixo larrien askatasuna), ez al gara gai modu txukunagoan aritzeko? Eztabaida latz eta mingarriak albo batera utzi, eta denok ados gauden horien inguruan, ez al gara gauza izango euskal jendartean bidegabekeria horiek salatzeko?.
Ez dakit. Norabide argi bat badago: euskal preso eta iheslariak etxeratzea. Badakigu oztopoak egongo direla eta, beraz, denok ez garela batera herrira iritsiko. Baino, bitartean, preso guztioi on egingo diguten aldarrikapen horien inguruan, indarrak batuz, eta seguru naiz gauzak beste kolore bat hartuko dutela.
Eta joango gara ateratzen, bai, eta kaleratuko den kide bakoitza poz-iturri bat izango da; eta gaixoak askatzen badituzte, murrizketak ezarrita ere, pozik egoteko arrazoia izango da. Kontuz!, hor zaudetenoi ez natzaizue errieta egiten ari, badakit beti laguntzeko prest zaudetela. Gauza da, imajinazioa, jarrera positiboak!, garaipen txikiena ere estimuan hartzen jakitea, eta irribarrea!, bai, umorea, zerekin eta presoen gaiarekin ere umoretsu aritzea. Izan ere, petralduta bagaude, ez dugu inor hurbilduko. Gu guztion esku dago. Eta bai, gaur ospatzea dagokigu (mugarik gabe!), baina, bihartik aurrera,… gogoetatxoa eta lanera. Denak etxean izan arte. Jaso ezazue besarkada bero bana, bereziki zuk, Kepa, eta Pedro eta Bego!... eta, ai! Besteon izenak ahantzi ditut. Ongi etorri herrira, FREE THEM ALL !.
Abuztuaren bukaeran, Puerto de Santa Maria-III-tik
Txema Matanzas
Txema Matanzas
DISPERTSIORIK EZ - KEPA ZUBIZARRETA BERRIZ GURE ARTEAN (CARTA DEL PRESO POLÍTICO SANTURTZIARRA JON GONZALEZ).
Aupa Kepa !, zorionak !. Zer moduz elemento ?. Ondo ezta ?.
Estas letras te las hago llegar ya de otra manera, ya no tenemos que poner en el sobre “de prisión a prisión”, lo cual me llena de alegría, pues quiere decir que ya estas de vuelta en el pueblo junto a los tuyos.
Bo txo !. No tengo gran cosa que decirte que no sepas ya, pero no quería dejar pasar esta oportunidad de estar presente, y de alguna manera contigo, en un día especial para ti.
Me ha contado la familia que la salida de prisión fue muy emotiva, y que en la llegada al pueblo te recibieron como te merecías, no podría ser de otra manera, … 20 años de compromiso, de compromiso con unas ideas, de compromiso con un proyecto político para tu pueblo, 20 años de lucha, de lucha y militancia las 24 horas del día, 20 años de dignidad, de dignidad personal y colectiva.
Que sepas que el martes pasado me acorde mucho de ti, mientras caminaba por el patio, imaginándote junto a Marta y Oier, dejando atrás los muros de esa prisión gallega, aquí en el patio, junto a los kides, nos echamos unas “cervezas sin alcohol” a vuestra salud para celebrarlo, aupa zuek !.
Bo pimpollin !. Je. Je. Sin mas, zorion asko y disfruta todo lo que puedas de tu familia y amigos, de los paseos por el pueblo y el Serantes, y sobre todo de Marta y Oier, que ya os lo merecéis.
Jaso besarkada bero-bero bat, zure laguna eta kidea partez.
Gora Euskal Herria askatuta !!
Gora Euskal Herria sozialista !!
Jon González González en Picassent a 11 de Agosto del 2016
Estas letras te las hago llegar ya de otra manera, ya no tenemos que poner en el sobre “de prisión a prisión”, lo cual me llena de alegría, pues quiere decir que ya estas de vuelta en el pueblo junto a los tuyos.
Bo txo !. No tengo gran cosa que decirte que no sepas ya, pero no quería dejar pasar esta oportunidad de estar presente, y de alguna manera contigo, en un día especial para ti.
Me ha contado la familia que la salida de prisión fue muy emotiva, y que en la llegada al pueblo te recibieron como te merecías, no podría ser de otra manera, … 20 años de compromiso, de compromiso con unas ideas, de compromiso con un proyecto político para tu pueblo, 20 años de lucha, de lucha y militancia las 24 horas del día, 20 años de dignidad, de dignidad personal y colectiva.
Que sepas que el martes pasado me acorde mucho de ti, mientras caminaba por el patio, imaginándote junto a Marta y Oier, dejando atrás los muros de esa prisión gallega, aquí en el patio, junto a los kides, nos echamos unas “cervezas sin alcohol” a vuestra salud para celebrarlo, aupa zuek !.
Bo pimpollin !. Je. Je. Sin mas, zorion asko y disfruta todo lo que puedas de tu familia y amigos, de los paseos por el pueblo y el Serantes, y sobre todo de Marta y Oier, que ya os lo merecéis.
Jaso besarkada bero-bero bat, zure laguna eta kidea partez.
Gora Euskal Herria askatuta !!
Gora Euskal Herria sozialista !!
Jon González González en Picassent a 11 de Agosto del 2016
Suscribirse a:
Entradas (Atom)