SANTURTZIKO JAIAK 2013.

ANIMATE Y PARTICIPA !!

GORA JAI HERRIKOI ETA PARTEHARTZAILEAK !!

HERRITARRON EPAIA - SENTENCIA CIUDADANA CONTRA LA DOCTRINA 197/2006.

HERRIRA NECESITA DE TU SOLIDARIDAD.

Un año mas se acercan las fiestas de EL KARMEN en Santurtzi, desde el 12 al 21 de Julio, unos días de alegría y disfrute pero también unos días de trabajo y reivindicación, un año mas nuestro colectivo monta txosna, y esta vez es al inicio del recinto festivo, colocado en el puerto pesquero y compuesto por 18 colectivos, apelamos a vuestra solidaridad y ayuda para poder llevar esa gran labor adelante, ya que montaje, decoración, turnos de bebida y comida, ... requieren de la participación de todos/as si queremos que todo salga bien, así que os animamos a que nos ayudéis, dentro de vuestras posibilidades, el que este dispuesto a poner su granito de solidaridad se puede poner en contacto con cualquier miembro de Herrira del pueblo o en el correo electrónico: santurtzi.tkt@gmail.com, o por medio de Facebook, a continuación pondremos los días de quedadas y horarios para que la gente pueda participar, entre todos/as lo conseguiremos.

Martes 9 Julio: Montaje -A las 18h.-

Miércoles 10 Julio: Montaje y decoración -A las 10h. y a las 18h.-

Jueves 11 Julio: Montaje y decoración -A las 10h. y a las 18h.-

Viernes 12 Julio: Preparación txosna -A las 09h.-

                          Pregón de Santurtziko Tosnagunea -A las 19h. en la txosna de Herrira con      camiseta azul-

Viernes 12 al Domingo 21 Julio: Turnos de txosna a partir de las 18h. (hace falta mucha gente, así que animaros)

Miércoles 17 Julio: EPAIA - Sentencia ciudadana contra la doctrina (197/2006) -A las 19:30h. en el recinto de txosnak (música, poesía, pintura, testimonios, ...)-

Lunes 22 Julio: Desmontaje -A las 09h.-

euskal preso eta iheslariak HERRIRA !!

AZKEN OSTIRALA SANTURTZIN -EKAINA / JUNIO- (85 PERSONAS).

Euskal Herriak inoiz ezagutu gabeko garai politikoa bizi du. Euskal jendartearen gehiengo zabal batek, irtenbidea eta bakeari ateak parez pare zabaltzeko borondate irmoa du, hamarkada luzeak iraun duten eskubide urraketak, sufrimendua eta samina behin betiko atzean uzteko.

Euskal jendartea tunelaren amaierako argia ikusten ari da. Pertsona guztien giza eskubideen errespetutik abiatuta, soluzioak eraikitzen lagundu gaituen klima berri bat behar dugu.

Egun, bide horretan dagoen oztoporik nagusiena Espainia eta Frantziako Gobernuek indarrean mantentzen duten espetxe politika da. Horrekin batera, ezinbestekoa da munduko hamarnaka herrietan barreiaturik dauden ehunka euskal erbesteratuen egoera modu positiboan konpontzea. Herrirak euskal preso eta iheslari politikoei aplikatzen zaizkien salbuespen neurri eta mendeku politikekin amaitzea eskatzen du, baita euren senideek pairatzen duten sufrimendua etetea ere.

En ese sentido, cabe resaltar la aportación y paso realizado por las y los exiliados políticos vascos el pasado día 15 en Biarritz. Señalando que es necesario ofrecer una solución en positivo a su situación para encarar una resolución definitiva en la que también desean formar parte activa. 

Los gobiernos tienen en sus manos la llave para cambiar la actual política penitenciaria y terminar con una de las mayores conculcaciones de derechos humanos que se produce en el marco de la Unión Europea. No obstante, la ciudadanía vasca tiene la fuerza suficiente como para lograr que los ejecutivos se muevan y comiencen a dar pasos en positivo como el cambio de la política penitenciaria. Ese es el reto histórico ante el que nos encontramos; dar salida a la situación de los presos y exiliadas, impulsando desde la sociedad un escenario de soluciones que nos lleve a una paz justa y duradera.

En este sentido, como primer paso es necesario que se garantice el respeto de los derechos básicos de los presos y exiliadas:

• Liberar a los presos y presas con graves enfermedades.

• Terminar con las medidas que conllevan la aplicación de la cadena perpetua, dejando en libertad a las personas que han cumplido toda su condena.

• Traer a Euskal Herria a todos los presos y presas vascas.

• Dar fin a la persecución de las personas exiliadas y respetar su derecho a vivir con dignidad en Euskal Herria.

Eskerrik asko.

TXEMA MATANZAS PRESO POLITIKOAREN ESKUTITZA.

El Puerto de Santa Maria, 13/05/30ean

Aupa, Kandela! 

Beno, hementxe naukazu, 4 lerroz zure gutuna eskertu asmoz. Bai, orain dela hilabete-edo jaso nuena, eta “erantzun beharrekoak”-en zerrendan zegokion denboraz itxaron eta gero (eta, ez zaitezte kexatu, “kolatu” egin zaitut-eta), honantx neurrikoa izan nahi duen erantzuna.

Nondik hasi? Ezagutu ere ez zaitut egiten,… baina, tira, igual dio, Puerto III-rekin hasiko naiz. Ez dizut hemen pairatzen dugun egoeraren deskripzio zehatzagorik eskainiko. Baina sarri hedabideetan eta zuon adierazpenetan (Herrira, Etxerat, orokorrean presoen egoera salatzen duzuenon adierazpenetan) agertzen den baieztapen bati helduko diot, eta, beraz, …. “okerrera egin al du egoerak azken urte/hileotan?”,… bada, zaila da erantzuten. Dudarik gabe, funtzezkoenean –niretzat “funtzezkoen” den horretan, bederen- gauzek ez dute hobera jo: HEMEN jarraitzen dugu, etxetik 1.000 kilometrora. Bestela, “barru bizi-baldintzak” baldin badira aztertu nahi ditugunak, bada, antzeko zerbait! “hobera ez”. Izan ere, ni hona iritsi nintzenetik (2 urte eta erdi ia-ia) aldaketa handirik ez da izan. Gauza batzuetan hobera egin dugu, bai, baina horiek guztiak, hobekuntza horiek guztiak guk lortutakoak izan dira, gure bizitzaz arduratzen J.C.V.P. izeneko epaitegian salaketak tartekatuz: umeekiko vis-ak luzeagoak eta maizago, lagunen bisitak debekatzen zituzten hainbat debeku bertan-behera, … eta ezer gutxi gehiago. Eta honen karietara azpimarratzekoa da epaitegi horren MANTSOTASUNA, geldotasuna (erantzuna erdiesteko epeak 9 hilabetakoak edo urtebetekoak izaten baitira) hala nola EPELKERIA, edo, bestela esanda, jarrera ALDAGARRAIA: gai BERAren inguruan, gaur bai baina bihar ez, zuri bai eta hari ez,… Argi dago epaitegi hau sortu zutenean zer nahi zuten: gure bizi-baldintzak eta eskubideak “kontrolpean” edukiko zituen epategi berezia, Gobernuaren irizpideak kolokan jarriko ez zituena, eta, beno, denetarik egon da azken 10 urteotan (epaitegi hau 2003an sortu zuten), “gauza”/eskubide batzuk (berr)eskuratu ditugun, baina, funtzezkoenean, buf!, desesperagarria da (“desesperagarria” da itxaropena duenarentzat! Izan ere, epaitegi honen soslai politiko disimulaezinak hasieratik eraman beharko baikintuzke “ezer ez espero izate”-ra, baina, “lanbide-deformazio”agatik edo, edo akaso “bizi-baikorKERIA”-gatik, batzuek jarraitzen dugu “Hau irabaziko dut!, zalantzarik ez dago, legeak babes osoa ematen baitit,…” lelopean bizitzen,.. eta horrela metatzen zaizkigu haserreak+etsipenak/ezintasun-sentsazioak…

Ea: haría galtzen ari naiz. Lortu ditugunak GUK lortu ditugula azpimarratzerakoan adierazi nahi dudana zera da: espetxeak, bere kabuz, ez digula aldaketa haundirik eragin/eskaini. 2013 honetan aldaketatxo batzuk izan dira, bai, batzuetan txarrerako aldaketaTXOak izan dira (erderazko gutunak ere 15 egunez atxikituta, etxera gauzak bidaltzeko fardel bakarra hilean –orain arte 2-, .. bestelako pitokeriaren bat), baina, orokorrean, esango nuke STAND-BY-n gaudela, ez arre ez ixo, ez aurrera ez gibelera. Eta, gainera, gehienetan ezin asma daiteke “erabakia” berton hartutakoa ote den edo “Madrilen agindua”. Izan ere, espetxe guztiak ezberdinak direlarik, Puerto III pittin bat berezia bada, ez bakarrik gurekiko, sozialekiko ere, espetxe berria da (2007.n zabaldutakoa), TEMA batzuk baditu, besteak beste “segurtasuna”rena, eta, nire ustez, “agintea” non dagoen/nork daukan etengabean GARBI uztearena, … En fin: esango nuke hemengo zuzendaritzak ez gaituela preseski maite, bizimodu eramangarria baina batere oparirik gabea eskaintzen digu eta, bi hitzez, “garai berri”ek ez dute hemen ondoriorik (ondorio “nabarmenik”, behintzat) izan. Eta hori norberak ahal duen/dakien moduan eramaten du. Gaur “Bah!, utikan, lasai hartuko ditut gauzak” altxatuko zara, eta bihar, “Kabendio!, hau ez dut pasatzen utziko!”. Niri dagokidanez gutxienez, espetxea hori (ere) bada: ostia txarrak kudeatzeko ikastaro trinkoa. Urte batzuen buruan gauza hauek guztiak lasaitasun+perspektiba haundiagoz aztertuko ditugu, eta, osagai politikoa alde batera utzita, “kartzela” zer den, gaur egun maíz aipatzeke geratzen diren alderdiak/bertienteak iruzkinduko ditugu: injustiziak pairatzeak sortzen duen desgastea, sozialekiko elkarbizitza, estresa, norberak bere bizitza antolatzeko ezina,… “como pa’habernos matao”, bai, eta nik 5 urte eta erdi baino ez daramat hemen barruan!, benetan, barre egingo dugu, baina mundo hau ezagutu behar da,… Eskerrak oraino ganbara ongi (¡?) antolatua dugun, bestela,…

Eta zure gutunera itzuliz, bertan Gasteizen (eta EHn) aurrera daramazuen dinamikaren berri ematen zenidan: Baionako eta Bilboko manifak, herriz herri burutako ekimen txikiagoak,… orduan burutu gabe zeuden arestian paperetan ikusi ditugun batzuk: maiatzako 18ko “Plazara”-mobilizazioak (UMM,… holaxe-holaxe, ezta?, esan nahi baita ez (ei) direla izan berebiziki distiragarriak, … Eguraldiari egotziko diogu!) eta “Aske Gune-“ak (AG-1, Donostia; AG-2, Ondarroa; AG-3, Gasteiz, Xabi Agirre-ren aurkako espetxe-zigorra dela eta,… Azken hauen balorazioa, ezbairik gabe, positiboa behar da izan, eta zabaldutako hausnarketa –“Hemendik aurrera, gauzak are zailagoak jar diezazkiegula!”- interesgarria). Edonola ere, gai hau, “gure” gaia, presoena, korapilatua da oso, bertan gauzatzen baita modurik lazgarrienean “MARKO”en arazoa. Ezen gai honi buruzko jarrera izan daiteke (DA) nagusi, hau da, irtenbide zentzumenezko bat ematearen aldekoa, baina Espainian (eta Frantzian, jakina, baina nago asunto honetan guztian Madrilek daramala batuta (“la batuta” erdarazkoa!) giroa bestelakoa da, eta “giltza” Espainian, Madril-en dutenez,… Eta asuntoa areago lardaskatzen da EHn egon badagoen “sentiberatasuna” “engaiamendu+jarrera AKTIBOA” bihurtzeko mugak bista askoan baitaude. Zer egin? Nola mantendu OREKA? “Oreka”, bai, batetik “borrokan aritu, grinaz”, eta bestetik “baina etsipenean erori gabe!”, bi horien artean. Seguruenik komenigarria da 2 marko hauen esistentzia argi izatea, eta bakoitzaren baitan dauden mugak/aukerei ongi erreparatzea. Ilusio faltsurik ez sortzeko, eta, aldi berean, bataila galdutzat ez emateko. Ez dakit!, agian nireari ikuspegi “iluntxoegi” deritzozu, baina atzera begiratzen dut, orain dela urte bat eta erdi alde askotatik iristen ziren aurreikuspen BAIKORREGIAk oroitu, “Ene!, badirudi ez ditugula espainolak ezagutzen,….”, eta, azken finean, panorama beltzena kontuan hartzea ez da inoiz jarrera txarra, ondorioz, edozein gauza gertatu ere, ez baikara zapuztuko. Espainiatik deus gutxi espero dezakegu, afera honetan (eta “gatazka orokorra”-ri dagokionez, berdintsu). Giza-eskubideen ohitura/cultura demokratikorik ez dago, gurekin lotuta egoen daitekeen edozein eztabaida pozoituta dago, ideologikoki denak dira atzerapausuak,… oso bestelako kezkak ditu biztanleriak (eta, “erotzen ari denarekin”, ez da harrigarria), gure kontuen inguruan MUNSTRO bat sortu dute, biktimak, lege bereziak, argudio tranpatiak eta gezurretan oinarritutakoak,… eta, orain, horri guztiorri BUELTA eman behar diote, eta, jakina, ez da inor ausartzen,…. DENBORA behar da, dudarik gabe, espetxe-politikaren inguruan ganorazko eztabaida/hausnarketa bat egiteko. Are gehiago: maíz iruditzen zait aurrepausuak egiteko onena gurekin ahantz daitezela dela, ez gaitezela “ikuskizun” izan… Denbora, beraz. Eta, bitartean, ezen lan egin bai, KONTZIENTZIetan eraginez, eta, nire ustez, batez ere GURE ETXEKOAK pairatzen ari diren zigorra salatu,.. eta, ño!, praktikoak izanik, zigor hori LEUNDUZ, laguntza emanez. Tira: arnasa luzeko hausnarra dugu horri guztiari buruzkoa, baina ez zaitut horren inguruan aspertuko,… bide hau ez da egokiena, ..

Eta, listo!, gaurkoz behinik-behin. Nekatu al zara nire idazkerarekin? Bai, badakit, baina hauxe da urteotako ordenagailuen erabilera gehiegizkoak utzi digun zigorra. Hurrengorako,, lasaiago idatziko dut (baina, zaila da! Gezurra bada ere espetxean gehienok horrela baikabiltza: gauza guztietara heldu ezinean, denbora-falta etengabea: nola azaltzen da hau? Auskalo).

Esan gabe doa: ZERBAIT BEHAR BADUZUE, eskatu. Eta, bitartean, segi lanean, ea udaberria heltzen zaizuen!... ekainaren 21ean, ozta-ozta bukatzen den egunean, baina panorama gorria duzue Gasteizen, aurten, udaberririk ez, eta uda “Santiagotik Santa Ana- arterainokoa” denez,… di-da eta udazkena!

Besterik ez, Kandela. Ontsa segi, mila esker gutunagatik, gutun hau jaso orduko Judimendiko Jaietan egongo zarete murgildurik, ongi pasa eta hurrengora arte.

Txema Matanzas Gorostizaga

(euskal preso politikoa)

C. P. PUERTO III

CTRA. JEREZ-ROTA, Km. 6

11500 PUERTO DE SANTA MARIA - CADIZ

OIHANA GARMENDIA TRASLADADA AL HOSPITAL PARA SER OPERADA.

Nuestra vecina, Oihana Garmendia Marin (encarcelada en la prisión francesa de Seysses-Muret) ha sido trasladada esta mañana a un hospital para ser operada. No se sabe con exactitud donde ha podido ser llevada ya que se les ha negado a los familiares dicha información, se les ha denegado también la visita que tenían concedida para el miércoles día 26 de Junio. Una vez mas comprobamos hasta que punto llegan las autoridades tanto españolas como francesas para tratar de humillar y menospreciar a nuestros convecinos encarcelados y sus familiares, desde Herrira no podemos mas que denunciar esta situación, así como mostrar todo nuestro apoyo y cercanía en estos duros momentos a Ohiana y a todos/as sus allegados.

Euskal preso eta iheslariak HERRIRA !!

ASIER RODRIGUEZ EN LUCHA CONTRA EL AISLAMIENTO.

Nuestro vecino Asier Rodriguez Lopez, esta en lucha desde la pasada semana para denunciar el aislamiento que sufre en la prisión madrileña de Navalcarnero en la que se encuentra solo, la lucha que esta realizando en estos momentos consiste en 2 días de ayuno a la semana y 2 días de rechazo de la comida de la cárcel, desde Herrira no podemos mas que denunciar esta situación  que solo busca la aniquilación de los presos/as políticos vascos al mantenerles aislados y sin contacto con otros compañeros del colectivo de presos/as políticos vascos (EPPK) y mostramos nuestra total apoyo y solidaridad con nuestro vecino, familia, amigos/as y compañeros/as, esperando que esta situación termine cuanto antes.

ASIER RODRIGUEZ LOPEZ

C.P. NAVALCARNERO - MADRID IV

CARRETERA N-5 Km. 27,7

28600 NAVALCARNERO - MADRID

AZKEN OSTIRALA SANTURTZIN -EKAINA-.

ZORIONAK KEPA VILES, OIHANA GARMENDIA eta UNAI HERNANDEZ (URTEBETETZEAK).

Eguerdion, guztioi.

Agradeceros a todos y a todas una vez mas por secundar la iniciativa de los zorionak de los y las represaliados de Santurtzi, hoy nos encontramos aquí para celebrar el de los vecinos del pueblo, Kepa Viles, deportado político que el pasado día 19 cumplía años, el de la presa Oihana Garmendia, encarcelada en la prisión francesa de Seysses-Muret, que los cumplirá este próximo 26 y el de Unai Hernandez, preso político encarcelado en Salamanca que los cumplirá el 27 de junio.

Pero estas fechas pasadas también hemos conocido de primera mano en este pueblo lo que supone ser un preso o presa político vasco y lo hemos visto en las confirmaciones por parte del Tribunal Supremo español de las condenas a nuestros vecinos, Jon Kepa Preciado y Asier Rodriguez, o el traslado esta pasada semana a la prisión madrileña de Valdemoro de Aitor Herrera para participar como testigo en un juicio en la Audiencia Nacional española.

A juicio de Herrira, frente a la apuesta por seguir vulnerando los derechos que se mantiene en los estados español y francés, el protagonismo de la ciudadanía es la mejor herramienta para abrir nuevos espacios, ampliar consensos y articular de forma eficaz la opinión mayoritaria de la sociedad en favor de un cambio radical de la política penitenciaria. Por ello, apostamos por el traslado y difusión directa de la necesidad de respetar los derechos de las y los represaliados políticos vascos para avanzar en el camino de ese objetivo colectivo que es la resolución y la paz.

Y en ese camino estamos, por ello os queremos hacer participes de la próxima convocatoria que realizaremos, en la que este próximo ultimo viernes de mes, 28 de Junio, intentaremos de nuevo llenar la Rotonda de Kabiezes a las 20h de la tarde, animo y esperamos que participéis.

NUESTRO VECINO, AITOR HERRERA VIEITES TRASLADADO DESDE EL PENAL GALLEGO DE A LAMA A LA PRISIÓN MADRILEÑA DE VALDEMORO.

Nuestro vecino Aitor Herrera ha sido trasladado desde la cárcel gallega de A Lama a la madrileña de Valdemoro para asistir a un juicio en la Audiencia Nacional española como testigo, en dicho juicio sera juzgado el también santurtziarra, Jon Kepa Preciado Izarra.

MADRID III (Valdemoro)

Centro Penitenciario

Carretera de Pinto a San Martín de la Vega, km. 5

28.340 Valdemoro (Madrid)